Πάταρα: μια παραλία χελωνών, μια αρχαία πόλη και μια μέρα στους αμμόλοφους

Όποιος έρχεται πρώτη φορά στα Πάταρα κάνει το ίδιο: μπαίνει στην παραλία, κοιτάζει δεξιά, κοιτάζει αριστερά και δεν βλέπει το τέλος της. Η ακτή εκτείνεται για περίπου 18 χιλιόμετρα. Πίσω της υπάρχουν αμμόλοφοι που ο αέρας αναπλάθει κάθε χρόνο, και πίσω από αυτούς μια αρχαία πόλη που κάποτε ήταν το σημαντικότερο λιμάνι της Λυκίας. Τα Πάταρα βρίσκονται στη λυκική ακτή ανάμεσα στο Φετιγιέ και το Κας, περίπου 90 λεπτά με το αυτοκίνητο από το αεροδρόμιο του Νταλαμάν.

Η μεγάλη παραλία έχει κι άλλον ιδιοκτήτη. Οι χελώνες καρέτα καρέτα (Caretta caretta) έρχονται εδώ κάθε καλοκαίρι για να γεννήσουν. Εν μέρει γι' αυτό τα Πάταρα είναι τόσο ωραία: χάρη στους κανόνες προστασίας, δεν υπάρχει ούτε ένα ξενοδοχείο στην ακτή.

Οι χελώνες και η νυχτερινή απαγόρευση

Την περίοδο ωοτοκίας, περίπου από τα μέσα Μαΐου ως τα μέσα Σεπτεμβρίου, δεν επιτρέπεται να βρίσκεστε στην παραλία από τις 20:00 ως τις 08:00. Οι ημερομηνίες και οι ώρες μπορεί να αλλάζουν λίγο από χρόνο σε χρόνο, οπότε δείτε την πινακίδα στην είσοδο της παραλίας.

Και τη μέρα ισχύουν μερικοί κανόνες:

• Μη στήνετε την ομπρέλα έξω από τη σημαδεμένη περιοχή, ειδικά κοντά σε φωλιές που προστατεύονται με κλουβιά.
• Μη σκάβετε βαθιές τρύπες στην άμμο. Τα χελωνάκια που πηγαίνουν στη θάλασσα πέφτουν μέσα και δεν μπορούν να βγουν.
• Αν στα τέλη Αυγούστου δείτε χελωνάκια να βγαίνουν από τις φωλιές, μην τα φωτίζετε και μην προσπαθήσετε να βοηθήσετε. Πρέπει να βρουν μόνα τους τη θάλασσα.

Η αρχαία πόλη

Τα Πάταρα ήταν μία από τις πρωτεύουσες της Λυκικής Ομοσπονδίας. Το βουλευτήριο, το θέατρο και η μεγάλη κιονοστοιχία ήρθαν ξανά στο φως με τις ανασκαφές. Ο δρόμος προς την παραλία περνά έτσι κι αλλιώς μέσα από την αρχαία πόλη. Ένα εισιτήριο καλύπτει τον αρχαιολογικό χώρο και την παραλία, και ισχύει η Müzekart (η τουρκική κάρτα μουσείων).

Αντί να κάθεστε στην παραλία στη ζέστη του μεσημεριού, αφιερώστε μερικές ώρες στα ερείπια και γυρίστε στη θάλασσα όταν πέφτει ο ήλιος. Στα Πάταρα το ηλιοβασίλεμα το βλέπεις από την κορυφή των αμμόλοφων.

Οι αμμόλοφοι

Οι αμμόλοφοι πίσω από την παραλία είναι από τους μεγαλύτερους της Τουρκίας. Περάστε τους ένα απόγευμα με αέρα και θα νιώσετε την άμμο να γλιστρά κάτω από τα πόδια σας. Είναι κι αυτοί προστατευόμενη περιοχή, οπότε προσπαθήστε να μην πατάτε τη βλάστηση.

Πού να μείνετε

Το πλησιέστερο χωριό στην παραλία είναι το Γκελεμίς, με ξενώνες, μερικά κάμπινγκ και μικρά εστιατόρια. Το Κάλκαν και το Κας απέχουν μισή ώρα, οπότε γίνεται και ημερήσια εκδρομή από εκεί.

Οι βαθμολογίες βασίζονται σε κριτικές Google της 1ης Νοεμβρίου 2026.

Πότε να πάτε

Τον Μάιο και τον Ιούνιο η παραλία είναι ήσυχη και η θάλασσα αρχίζει να ζεσταίνεται. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι ζεστοί, αλλά ο αέρας σώζει τη μέρα. Ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος είναι οι καλύτεροι μήνες και για τη θάλασσα και για την αρχαία πόλη. Τα Πάταρα μπορείτε να τα επισκεφθείτε και τον χειμώνα, απλώς το περίπτερο της παραλίας είναι κλειστό.

Συχνές ερωτήσεις

Επιτρέπεται το κάμπινγκ στην παραλία των Πατάρων; Όχι, οι σκηνές στην παραλία απαγορεύονται. Χρησιμοποιήστε τα κάμπινγκ στο Γκελεμίς.

Μπορεί κανείς να πάει στα Πάταρα με τροχόσπιτο; Ναι, ο δρόμος είναι εύκολος ως το Γκελεμίς. Το πάρκινγκ της παραλίας είναι μεγάλο αλλά γεμίζει τα καλοκαιρινά απογεύματα.

Πότε βγαίνουν τα χελωνάκια; Η εκκόλαψη γίνεται συνήθως από τα τέλη Ιουλίου ως τον Σεπτέμβριο. Αφού τη νύχτα δεν επιτρέπεται να είστε στην παραλία, για να τη δείτε χρειάζεται τύχη.

Για περισσότερα κάμπινγκ στην περιοχή, δείτε τον οδηγό κάμπινγκ για Φετιγιέ, Καμπάκ και Πάταρα.

Πηγές

• Παραλία Πατάρων, Kure Ansiklopedi (στα τουρκικά)
• Απαγόρευση για την caretta caretta: το πρόστιμο για νυχτερινή είσοδο σε 3 παραλίες, Cumhuriyet (στα τουρκικά)
• Witness the journey of caretta carettas in Türkiye, GoTürkiye (στα αγγλικά)

Πηγές εικόνων

Οι φωτογραφίες δείχνουν την περιοχή· δεν είναι φωτογραφίες των ίδιων των κάμπινγκ.

• Patara Plajı: Esginmurat, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
• Patara antik kenti: İsabellew14, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
• Patara kumulları: Angela Stefanoni, CC BY 3.0, Wikimedia Commons